Kies voor gerichte keuzes in buitenlandbeleid

De Tweede Kamer debatteerde op woensdag 9 september in commissieverband over de beleidsbrief Buitenlandse Zaken. Lees hieronder de bijdrage van SGP-Fractievoorzitter Chris Stoffer.

Met belangstelling heb ik de beleidsbrief Buitenlandse Zaken bestudeerd.
Ik ben blij dat er nu een speerpuntenbrief ligt voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Want juist binnen een geïntegreerd buitenlandbeleid moeten we oog houden voor de eigen accenten en prioriteiten van de verschillende beleidsterreinen. Samenhang in tenslotte een middel, geen doel op zich. Verschillende belangen wijzen niet altijd dezelfde kant op, maar vragen om een afweging.

• Kan de minister daarom een concreet voorbeeld noemen waarin geopolitieke of bijvoorbeeld migratiebelangen zwaarder wegen dan het Nederlandse handelsbelang of ontwikkelingsrelevantie, of waarin het Europese belang niet volledig samenvalt met het nationale belang?
• En kan de minister toezeggen dat hij de Kamer betrekt bij dit soort afwegingen, in plaats van achteraf met een mooi verhaal te komen waarin het lijkt of al deze belangen en motieven elkaar vanzelfsprekend versterken?

De SGP zal het succes van dit beleid dan ook afmeten aan de keuzes die gemaakt worden. Liever een beperkt aantal prioriteiten met daadwerkelijk resultaten, dan een veelheid aan ambities met versnippering van aandacht en middelen. Naar mijn overtuiging is dat een harde voorwaarde voor een succesvolle Dutch Diamond-aanpak.

• Maar welke rol ziet de minister daarin voor de Nederlandse overheid? Opvallend genoeg ontbreekt de overheid zelf in de opsomming van Diamond actoren in de beleidsbrief.
  • Hoe biedt het kabinet ondersteuning, ruimte en flexibiliteit?

Als we relevant willen blijven in een wereld waarin het gewicht van Nederland, Europa en het Westen in den brede afneemt, is het belangrijk om te weten wie onze partners in de wereld zijn.

• Kan de minister aangeven met welke landen hij de samenwerking wil intensiveren en met welke landen zij deze juist wil afbouwen?
• Hoe wordt daarbij afgeweken van, of juist voortgeborduurd op het werk van vorige ministers, inclusief die van het kabinet-Schoof?
  • Kan de minister daarbij specifiek ingaan op de voortgang van de belangrijkste migratiepartnerschappen, de strategische inzet van klimaatfinanciering in zogenoemde combinatielanden en de bescherming en versterking van onze halfgeleiderindustrie?

Een ontwikkelingsbeleid dat tegelijkertijd realistisch en op waarden gebaseerd is, neemt het gezin als uitgangspunt. Want sterke gezinnen zorgen voor sterke gemeenschappen, die de samenleving bij elkaar houden in tijden van crisis. Het is dan ook verstandig om aansluiting te zoeken bij de culturele context van partnerlanden. Daarmee wordt beleid effectiever en daardoor hebben onze diplomaten uiteindelijk meer invloed in de dialoog over mensenrechten.
Gebrokenheid in de wereld is vaak het gevolg van ontwrichte gezinnen. Gemeenschapsgerichte programma’s, waaronder ouderschapscursussen, kunnen daarom van grote waarde zijn.

Ze leiden tot een afname in huiselijk geweld, meer harmonie tussen man en vrouw en een sterkere emotionele band tussen ouder en kind. Deze basisveiligheid zorgt er mede voor dat jongeren de lokroep van rekruterende terreurgroepen sneller zullen weerstaan.

• Graag hoor ik van de minister hoe zijn beleid gezinnen versterkt als basis voor de bescherming van vrouwen en kinderen.
• Kan hij hierbij ook ingaan op zijn inzet voor mensen met een beperking?
  • Want ook hier is mijn oproep: kijk verder dan individuele voorzieningen. Ga uit van de kracht van de sociale verbanden waar deze mensen in participeren. Het versterken van deze basis is het halve werk en precies daarom moeten we maatschappelijke organisaties blijven steunen.

Vooruitlopend op Prinsjesdag verwelkomt mijn partij de extra middelen voor OS. Tegelijkertijd leeft in het land het beeld dat het kabinet een cheque van 1 miljard uitschrijft voor Afrika, terwijl híer geen geld is voor onderhoud van wegen en bruggen.

• Is de minister het met mij eens dat we voortaan beter kunnen spreken over ‘internationale samenwerking’ dan OS, omdat een aanzienlijk deel van de uitgaven het directe eigenbelang dient, onder meer op migratie en handel?
• Hoe wil het kabinet hierover communiceren op een manier die recht doet aan de daadwerkelijke inzet én het draagvlak voor armoedebestrijding versterkt?